We współczesnej kulturze młode osoby zwykle nie zadają sobie takiego pytania, choć bywały okresy w historii ludzkości, kiedy pragnienie bycia starszym było powszechnie obecne.
Dziś w tzw. połowie życia zwykle zaczynamy się zastanawiać – czy jestem już stara czy jeszcze młoda? Na co mogę sobie pozwolić, z czego muszę lub chcę zrezygnować, na co nie mam już siły? Czego chcę naprawdę, a co jest mi narzucane przez społeczeństwo? Co wreszcie mogę, czego nie mogłem dotąd? Jakie przywileje daje mi młodość, a jakie wiek dojrzały? Co zyskuję z wiekiem, a co bezpowrotnie tracę?
Postawione pytanie będzie punktem do dyskusji, w której wyłonimy jeden temat. Będziemy go pogłębiać badając różne stanowiska, rozpatrując i doświadczając różnych punktów widzenia. Każdy głos jest ważny i każdy może zostać wypowiedziany! Temu służą narzędzia psychologii procesu, a w szczególności proces grupowy, który będę prowadzić w bezpiecznej, pełnej szacunku atmosferze. Być może temat wyjściowy zaprowadzi nas do jeszcze innych, istotnych doświadczeń życia społecznego.
Ponieważ superwizuję swoją pracę, poproszę wszystkich uczestników o zgodę na nagrywanie spotkania. Fragmenty nagrania zostaną wykorzystane wyłącznie dla celów superwizji w Instytucie Psychologii Procesu, przedstawione jednemu terapeucie, a potem niezwłocznie skasowane.
Proces grupowy odbędzie się przy uczestnictwie minimum 6 osób. Proszę o zapisanie się mailowe: kontakt@psychpraxis.pl lub smsem: 570 849 992
